રજત રાતોમાં સ્વર્ણિમ માંગલ્યનો પ્રકાશોત્સવ !

या देवी सर्वभुतेषु, लक्ष्मीरुपेण संस्थीताम्‌ नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः।

planetJV

બીજલક્ષ્મી યાને શાસ્ત્રોક્ત રીતે મહાલક્ષ્મીના મૂળ શુભ સુખાકારી સ્વરૃપ ‘શ્રી’ના પ્રાચીન સ્તુતિગાનનું ઋગ્વેદના પાંચમા મંડળમાં આવતું ‘હિરણ્યવર્ણા હરિણી’ સુવર્ણરજત સ્ત્રજામ…. વાળું ૨૬ મંત્રોનું ‘શ્રી સૂકતમ્’ બેસ્ટ હેપિનેસ વિશિઝની શુભધવલ પ્રાર્થના છે. રૃમઝુમ લક્ષ્મીદેવીને એના હોટ ગોલ્ડ (તપ્ત સુવર્ણ) જેવી કાંતિ ધરાવતાં, છતાં ચંદ્રના કિરણો જેવી શીતળતા ધરાવતા વર્ણવાયા છે. સોનારૃપાના આભુષણોથી સજજ, તેજોમયી, કમળ જેવી જ કોમળ કાયા અને કમળનું આસન, યશોમતી એવા લક્ષ્મીને રિઝવવાની પ્રાર્થના કરતું શ્રી સૂકતમ્ વૈશ્વિક મંદીના માહૌલમાં યાદ ન આવે, તો જ નવાઇ! અત્યારે આપણે બધાને બે જ બાબત જોઇએ છે

હાથમાં ઐશ્વર્ય (સુખસગવડ) અને હૃદયમાં ઐશ્વર્યા (રૃપસૌંદર્ય)!

લક્ષ (ધ્યાન) ઉપરથી (જયાં સમગ્ર સૃષ્ટિનું ‘લક્ષ્ય’ કેન્દ્રિત છે એવી) ‘લક્ષ્મી’ શબ્દ આવ્યો છે. હિન્દુત્વની ‘હોલી ટ્રિનિટી’ (પવિત્ર ત્રિમૂર્તિ)માં બ્રહ્મા (સર્જક), શિવ (સંહારક) અને વિષ્ણુ (પાલક-પોષક) છે. વિષ્ણુ મેઇનટેનન્સ મેનેજમેન્ટ કરે છે અને શકિતના સંરક્ષક ગણાય છે. પાવર હોલ્ડર! અને વિષ્ણુનો (યાને સૃષ્ટિના સંચાલનનો) પાવર કે શકિત શું છે? વિષ્ણુપ્રિયા એવી સાગરપુત્રી (ભૃગુ અને ખ્યાતિનું સંતાન) ચંદ્ર…

View original post 1,716 more words

આ લેખ વિશે જાતે જ વાંચીને નક્કી કરો – gujarati2016 બ્લોગ પરથી અહીં ખાસ

એક સાવ સામાન્ય સ્થિતીના ભાઇ સુરેન્દ્રનગર એસ.ટી.ડેપોમાં કંડકટર તરીકે ફરજ બજાવી રહ્યા છે. મર્યાદિત આવક અને બે દિકરા તથા એક દિકરીની જવાબદારી. આવી પરિસ્થિતીમાં પણ એમણે શરુ કરેલી એક સેવાની નાની પણ પ્રેરણાદાયી પ્રવૃતિથી પરિચિત થવા જેવુ છે. સુરેન્દ્રનગર – અમદાવાદ રૂટની બસમાં કંડકટર તરીકેની એમની ફરજ. બપોરના 1 વાગે સુરેન્દ્રનગરથી બસ રવાના થાય અને […]

via જો, જો, આ પોસ્ટ વાંચવાનું ચુકતા નહિ !! — gujarati2016

Why science declined in India? – Jayant Narlikar

વિજ્ઞાનથી વિમુખ કેમ ?

મારી બારી

જયંત વિષ્ણુ નારલીકર :: અનુવાદ- દીપક ધોળકિયા

clip_image001

(લેખક ભારતના જાણીતા ખગોળભૌતિકશાસ્ત્રી છે. એમનો મૂળ લેખ અંગ્રેજીમાં ડેક્કન ક્રોનિકલમાં પ્રકાશિત થયો છે તેનો આ અનુવાદ છે. મૂળ લેખ અહીં).

View original post

ફરી એક મસ્ત મજાનો વાનગી સભર હળવો લેખ

મિત્રો, વાનગી પરના હળવા લેખોની શ્રેણીમાં વધુ એક સરસ લેખ અક્ષરનાદ પર પ્રસ્તુત થયો છે.

આશા છે આપને જરુરથી ગમશે. પ્રતિભાવ આપવાનું મન થાય તો અક્ષરનાદ પર જ લેખની નિચે આપના અમુલ્ય પ્રતિભાવો આપશોજી.

http://www.aksharnaad.com/2016/12/29/dhosa-pudla-by-gopal-khetani/

 

૨૦૧૭ – લગાડો દિલમાં અત્તર!

આ આંકડો જોઈને ઉત્સાહી જીવડો ઠેકડા મારશે, નિરુત્સાહી જીવડો હતાશ થાશે (શું નવું થવાનું હેં? થોડો સુરજ ગોગલ્સ ચડાવીને “મૈનું કાલા ચશ્મા જચતા હૈ સોણે મુખડે પે” એવું ગીત ગાવાનો? કલ્પના સારી છે નહીં?) અને સ્થીતપ્રજ્ઞ જીવડો એ બન્નેને હસતા ચહેરે સહન કરશે. 😛 😛

પણ દોસ્તો, આપણે કંઈ પણ ૨૦૧૬ કે ૨૦૧૭ વિષે નથી વિચારવું. (હા….શ!) આપણે વિચારવું છે કે નવા વર્ષમાં આપણે કશુંક શું નવું કરી શકીએ અથવા તો શું ધ્યાન રાખીએ જેથી વર્ષને અંતે તમને કડવી યાદોને બદલે ખાટા-મિઠ્ઠાં સંભારણા મળે. પોતાના માટે, કુટુંબ માટે, મિત્રો -સગાં માટે અને છેલ્લે સમાજ માટે આપણે આ વાતો પર નજર નાખીયે.

જુઓ જરા ટ્રાય કરી જુઓ.

પોતાના માટે

૧) કસરત, યોગા, ડાયેટીંગ, કરો. આઉટડોર અને ઇનડોર રમતો રમો. હેલ્થી ફુડ ખાઓ, પાણી પીઓ અને ખુબ હસો.

૨) ચાલવું (હસતાં ચહેરે) અથવા દોડવું , સ્ટેમીના વધારવો. ગેજેટ્સ, નેટ અને અન્ય ટેક્નીલક વસ્તુઓનો વ્યાજબી ઉપયોગ કરો.

૩) સારું વાંચવુ, સાંભળવુ અને જોવું (પુસ્તકો, સંગીત, ફિલ્મો .. યાદી બનાવો ચાલો)

૪) સકારાત્મક વિચારો કરો. કુથલી અને અફવાઓ ના સાંભળો અને ના ફેલાવો.

૫) મહત્વના નિર્ણય લેતાં પહેલા પાંચ વાર ઉંડા શ્વાસ લો અને દિલનું સાંભળી (મગજના ગણીતને બાજુ પર રાખી)ને નિર્ણય લો. જેમને પણ માનતાં હોય તેમના પર શ્રધ્ધા રાખો.

કુટુંબ માટે

૧) દરરોજ ઉત્તમ સમય કુટુંબ માટે ફાળવો. અને અઠવાડીયામાં એક વાર તો સાથે જમો. (ઉત્તમ સમય જેને ના સમજાય તે મને વ્યક્તીગત પુછી શકે છે.) તમે તમારા સંતાનોના આદર્શ બનો એવું વર્તન વાણી અને વ્યવ્હારમાં રાખવું.

૨) વર્ષમાં એક વાર કશે સાથે ફરવાં જાવ. એક દિવસથી લઈને તમને જેટલા દિવસની રજા મળે તેમ હોય તે પ્રમાણે કોઈ પણ સ્થળે ફરવાં જાવ.

૩) એકબીજાની પ્રશંશા બધા સમક્ષ કરો પણ ટીકા વ્યક્તીગત કરો એ પણ મધુર શબ્દોમાં જ. (દલીલ ના થાય એ ધ્યાન રાખવું.) આ બન્ને વસ્તુ વ્યકત કરવામાં સમય વ્યતીત ના કરશો. તમારો હાર્ટ પ્રોબ્લેમ ઘણા અંશે કાબુમાં રહેશે એ ગેરંટી.

૪) સાથે મળી કોઈ સારો કાર્યક્રમ માણો. જંક ફુડ અને કાળા – કેસરી પીણાઓથી તમારાં સ્વજનોને દુર રાખો. ખાખરા, ઢોક્ળા, ખંડવી, સેવ-ખમણી, પાતરાં, ગાંઠિયાથી લઈ લિંબુ સરબત, શિકંજી, દુધ – કોલ્ડ્રીંક્સ જેવી ઘણી વેરાઈટી છે ભાઈ. આ એકની સાથે એક ફ્રી અને ૨૦% એક્સટ્રામાં તમારા શરીરની વાટ લાગી જશે એ બહુ જલ્દીથી જ ખબર પડી જશે.

૫) સાસુ – વહુ, માતા-પિતા – સંતાનો, પતિ- પત્ની, ભાઈ – ભાઈ કે  ભાઈ – બહેન જેવાં સંબંધોમાં કડવાશ ફેલાતી જાય છે ત્યારે એ ધ્યાન રાખવું કે તમારું અભિમાન, તમારી જીદ કે તમારા વિચાર અને રિવાજ  મહત્વનાં છે કે સામેની વ્યક્તિ / સંબંધ ? (લક્ષ્મી ચંચળ છે, સમય સ્થીર નથી અને શરીર નાશવંત છે. થોડામાં ઘણું!)

મિત્રો- સગાં માટે

૧) ફોન, મેસેજ કે મળવા માટે રાહ ન જુઓ. (અલબત્ત સામેની વ્યક્તીના સમય, સંજોગોનું ધ્યાન રાખવું જરુરી. જીઓનું સીમ મળ્યું એટલે દે – દે નહીં કર્યે રાખવાનું ભૈ!)

૨) ગેરસમજ ન થાય તે ધ્યાન રાખવું દરેક સંબંધની એક અદ્રશ્ય લક્ષ્મણ રેખા હોય છે. માટે તે ઓળંગાય નહીં તેનું ધ્યાન રાખજો. અને હા, ઉમર અને સમય પ્રમાણે આ લક્ષ્મણ રેખાની હદ વિસ્તરે છે, મિત્રતામાં તો ખાસ! રમેશના છોકરાઓ સાતમાં ધોરણમાં આવી ગયા હોય તો પણ તમે તેના ઘરે જઈને “એ ચક્રમ” કે “રમલા” એવું બોલો તો રમેશભાઈ ક્યારે તમારાથી ડીસક્નેક્ટ થઈ જશે એ ખબર નહીં પડે. તમારાથી આડું અવળું સંબોધન જાહેરમાં ન કરવું ભલે તમે ગમે તેવા ચડ્ડી-બડ્ડીઝ હોવ..(વોટ્સએપ ગ્રુપ કે મિત્રો સાથે તો તમે ધબધબાટી બોલાવવાના જ એ મને ખબર છે)

૩) વ્યવ્હારું બનો. અપેક્ષાઓ ઓછી રાખો. અને ચેસ રમો. (ચેસ રમો તો તમે એ જાણીને તમારી ચાલ ચાલશો કે સામે વાળા શું ચાલશે તમારી ચાલ પછી? સમજાયું??)

૪) જ્યાં સુધી પુ્છવામાં ન આવે ત્યાં સુધી અંગત બાબતોમાં માથુ ન મારશો. હા, પણ તેનો મતલબ એવો નહીં કે માણસ વ્યથીત દેખાતો હોય તો તેને સહજ પણ ના બનાવવો. તમે મદદ માટે તત્પર છો એટલો અહેસાસ તો હોવો જોઈએ. અને એ સમયે ખોટો દંભ ના દેખાડશો.

૫) તમારાથી સામાજીક અને આર્થીક મદદ થઈ શક્તી હોય તો માણસ પારખીને કરવી. (માણસ કેમ પારખવા એ જાતનું ભણતર ક્યાય મળતું નથી. અને એવા કોર્સની લોભામણી જાહેરાતમાં છેતરાયને ગણતર ના મેળવશો.) કોઈની નાનકડી પણ મદદને ભુલશો નહીં. સંબંધમાં વારંવાર ભુલો કરવી નહીં. મહત્તમ એકવાર તક આપવી.

સમાજ માટે

૧) વ્રુક્ષો ના વાવી શકો તો તુલસીનો છોડ તો વાવશોને ભઈલા?

૨) ધ્વની પ્રદુષણ (ઉદા. – હોર્ન અને લાઉડ મ્યુઝીક સીસ્ટમ… તમારા બોસ અને પતિ/પત્નીનો અવાજ બાકાત રાખવો), પાણી પ્રદુષણ, હવા પ્રદુષણ અને ખાસ એવું વૈચારીક પ્રદુષણ ઘટાડવાંની આપણી ફરજ છે.

૩) કાયદાકીય રીતે ચાલો અને બીજાને ચાલવા દો. બધે જ વગ વાપરવાનું રહેવા દો. કોઈ વાર કતાર/que માં ઉભા રહીને પણ સમાજને સાથ  આપો. કોઈની સાથે અયોગ્ય રીતે / અસંવૈધાનીક રીતે અહીત થયું હોય તો તેની લડતમાં કાયદાકીય રીતે સાથ આપવો એ આપણી ફરજ છે. શું ખબર આપણો વારો તેના પછી જ હોય?

૪) જે પણ પ્રકારનું દાન – મદદ કરી શક્તા હોવ તે જરુરથી કરો પણ તમારી મહેનત કઈ જગ્યાએ વપરાઈ છે એ જોવાની ફરજ પણ તમારી જ છે. જે લોકો મુંગા પશુ -પંખીનું ધ્યાન રાખે છે, જે અનાથ, દિવ્યાંગ કે પાગલ માણસો પાછળ તન-મન-ધન ખર્ચે છે, જે ભુખ્યાંઓને જમાડે છે, જે ભણતરની વ્યવસ્થા કરી આપે છે, જે સમાજ ને પુસ્તકાલય, બગીચા, દવા-દારુ કે વ્રુક્ષોની ભેટ આપે છે એ માણસ ધાર્મીક જગ્યાએ દાન આપનારથી વધુ મહાન છે. (જે મંદીર મસ્જીદ ગુરુદ્વારા ચર્ચ કે અન્ય ધાર્મીક સંગઠનોને દાન આપે છે એ ખરાબ છે એવું કહેવાનો કોઈ પણ જાતનો આશય નથી એટલે મન પર ધરાર લેવું નહીં!)

૫) તમારી સંસ્ક્રુત્તી પ્રત્યે આંખ ખુલી રાખીને સભાન રહો. (ગાડરીયા પ્રવાહમાં તણાવું નહીં). જો તમે બામ્બુ બીટ્સના દાંડીયાના તાલે ઝુમતા હોવ તો તમારી ફરજ છે કે તલવાર રાસ, મશાલ રાસ, ડાકલા અને નાની ગરબીઓનું અસ્તિત્વ વિસરાઈ નહીં. બીટલ્સ, બિબર ને સાંભળનારાઓએ કિર્તીદાન, હેમંત ચૌહાણ, ઓસ્માણ મિર કે ભિખુદાનભાઈને પણ બિરદાવવાં. “હેય ડ્યુડ, વ્હોટ્સ અપ?” કહેનારાઓએ જય શ્રી ક્રુષ્ણ, સલામ વાલેકુમ, સત શ્રી અકાલ , જય જિનેન્દ્ર કહેવામાં અને સાંભળવામાં છોછ ના રાખવી. અને લાસ્ટ બટ નોટ લીસ્ટ… જ્ઞાતી, ધર્મ, ભાષા, શહેર , રાજ્ય ની ઉપર કોઈ છે તો એ છે દેશ. દેશના અહીતમાં કોઈ પણ વસ્તુ ન થાય એ જોવાની ફરજ આપણી. (તમને વ્યક્તીગત કે જ્ઞાતી આધારીત મુશ્કેલી પડે ત્યારે રાષ્ટ્રીય સંપત્તીને નુકસાન પહોંચાડવું એ શું વ્યાજબી છે?)

આ લેખના વિચારો જો ગમ્યાં હોય તો અમલમાં મુકજો અને ના ગમ્યાં હોય તો રાત્રે ઠેરી વાળી લીંબુ સોડા પીને ઉંઘી જજો, એસીડીટી નહીં થાય!

૨૦૧૭ આપના માટે આનંદ દાયક, સુખમય અને સ્વસ્થ નિવડે એવી દિલથી શુભકામનાઓ!

જય હિન્દ. જય જય ગરવી ગુજરાત.

~~

ગોપાલ ખેતાણી

મેરી ક્રિસમસ!

જે ચોખલીયાઓ ક્રિસમસનું નામ સાંભળી મોં મચકોડે છે અને ક્યાંક ક્રિસમસ કેક દેખતાં લાળ ટપકાવે છે તે બધાં જ સજ્જ્નો અને સન્નારીઓએ આ લેખ વાંચવો નહીં, તેમજ પોતા માટે અને બીજા માટે ‘એસીડીટી’ ઉભી ન કરવી.

આમ તો હું પોતે ચોખ્ખો ગુજરાતી (હા, ભાઈ ખરા અર્થમાં…! પ્યોર વેજમાં ઈંડાનો સમાવેશ નહીં કરતો અને ડ્રીંક્સ માં સોફટ ડ્રીંક્સ જ લઉ) છું અને ભારતીય પણ. જો કે આ બન્ને ભાવ હું દિલ અને દિમાગ સાથે રાખીને જ પ્રગટ કરું છું.

કોન્વેન્ટમાં ગુજરાતી માધ્યમમાં ભણ્યો છું એટલે જન્માષ્ટમી, દિવાળી અને ક્રિસમસના વેકેશન તો મેં જાહોજલાલીથી માણ્યા છે. અદેખાઓને ઇર્ષા કરવાની પુરેપુરી છુટ છે.

ફુલગુલાબી ઠંડી આવી હોય, દિવાળીનું વેકેશન પતાવી નવ માસીક પરીક્ષાની તૈયારી ચાલતી હોય અને ત્યારે ફરી મોજ માણવાના ઇરાદાથી ક્રિસમસ ની રાહ જોતાં હોઈએ. પરીક્ષા પતે એટલે ક્રિસમસ સેલીબ્રેશનની તૈયારીઓ. ગીત, ડાન્સ , ફેન્સી ડ્રેસની સ્પર્ધાઓ રાહ જોતી હોય. મને તો હજુંયે એ ગીત યાદ છે. “યેશુ મેરા ચરવાહા મૈં ઉસકા ગુન ગાતા હું , છોટી ઉસકી ભેડ ઉસકે પીછે જાતા હું” કે પછી “અમે વણઝારા રે, બેથલેહેમના.” સ્કુલના ફાધર જોસેક મધુરાવેલીનો સદાય હસતો માયાળુ ચહેરો અમને સાન્તાક્લોઝના સદાય આશીર્વાદ આપતો. એ કોનવેન્ટ શાળામાં દસ ધોરણ સુધી ભણ્યો ત્યાં સુધી કોમવાદ એટલે શું એ ખબર જ નથી પડી. શાળાનું વાતાવરણ, મારા મિત્રો અને ઘરનું વાતાવરણ પણ એવું કે દરેક તહેવાર એ આપણાં જ તહેવાર લાગે. અમે તો  કાનુડાને  હાથ જોડીએ, દરગાહની ગરબી જોવા જઈએ ત્યારે દરગાહને પણ હાથ જોડીએ અને ઇશુ ભગવાનને પણ હાથ જોડીએ. જ્યારે કોલેજમાંથી દિલ્હી આવ્યો ત્યારે ગુરુદ્વારા ગયેલો ત્યાં પણ શ્રધ્ધાપુર્વક હાથ જોડાયાં જ હતાં.

કોલેજમાં આવતાં જ ક્રિસમસ સેલીબ્રેશન તો રેષકોર્ષની પાળીએ જ થતું. જુવાની તરવરાટ થતી હોય અને રંગીન હાસ્ય રેલાતાં હોય તેની મજા જ કંઈ અલગ હતી. (નાતાલ શું છે? એમા શું કરાય અને શું ના કરાય એનો કોઈ ઉપદેશ આપવો નહીં. દિવાળીમા પણ ભૈ તમારી આ જ મગજમારી હોય છે. જીવવા દો ને સાહેબ પ્લીઝ!) મોન્જીનીઝની કેક અને પેસ્ટ્રીઝનું સેલીબ્રેશન, પ્રેમ-મંદીર જઈ ભગવાનના આશીર્વાદ લઈ ડેકોરેશન જોવાનો આનંદ અને એ ય ખાઈ (કંઈ પણ કચરો) પી ને (કા….વો… મારા દોસ્ત) જલસો કરવાનો.

હવે તો બચ્ચા પાર્ટી જોડે મોલમાં જઈ થોડી સેલ્ફી લઈશું, મન હશે (ખણખણીયા વ્યવસ્થીત હશે) તો થોડો નાસ્તો-પાણી કરીશું અને ભગવાન ઇશુને યાદ કરતાં કરતાં ઘરે આવી જય શ્રી ક્રુષ્ણ કહી મસ્ત મજાના ઉંઘી જઈશું.

હવે તમે એમ કહેશો કે આ બધું લખ્યું પણ એનો મતલબ શું?

મારા વ્હાલાં, મતલબ એટલો કે તહેવારને માણો અને માણવા પણ દેજો. કેમ કે તહેવાર આપણા બાપાનો એકલાનો થોડો છે? અને બીજું, તહેવારમાં કોમવાદ વચ્ચે ના લાવશો અને હા એ ખરું કે દરેક લોકો પોતપોતાની રીતે જીવવા સ્વતંત્ર છે એટલે કોઈ એમ પુછી ના શકે કે ભાઈ તું ક્રિસમસ કેમ નથી મનાવતો.

સારું ત્યારે, તમારા વાલુડાઓને જન્માષ્ટમી, ઈદ કે બૈસાખી પર ભેટ આપઈ હોય તો “સાંતા બાપા”ના નામે પણ ક્રિસમસ ગિફ્ટ આપજો હોં! બાળપણ તો એક વાર  જ આવે છે અને નસીબદાર હોવ તો ત્રણ-ચાર વાર (દીકરા-દીકરી, પૌત્ર-પૌત્રી) આવે. તો એ ફરી આવતાં બાળપણને માણવાનો મોકો ચુકતાં નહીં.

મેરી ક્રિસમસ!

~~

ગોપાલ ખેતાણી